บ่อยครั้งที่ใจเดินออกไปไม่มองข้างทางหยดน้ำตาอยู่กับการไม่มีค่าฉันเดินหลงทางอยู่กลางผู้คนที่สับสนวุ่นวายหันไปหาเธอไม่เจอผู้ใดเมื่อเธอมาจากฉันไปยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคยฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคยฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอหยุดทั้งหัวใจ เดินต่อไปไม่มีแสงดาวโอบกอดน้ำตาโอบกอดหัวใจกับความเศร้าฉันเดินหลงทางอยู่กลางผู้คนที่สับสนวุ่นวายหันไปหาเธอไม่เจอผู้ใดเมื่อเธอมาจากฉันไปยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคยฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคยฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอยืนมองท้องฟ้า ฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอยืนมองท้องฟ้า ฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนก่อนเหมือนเก่าขาดเธอบ่อยครั้งที่ใจเปิดออกไปให้ลืมเรื่องราวฉากเก่าย้อนมาเปิดออกไปไม่เป็นเช่นเดิม